September 16th 2019

વિસરાઈ જાય છે!!

છંદવિધાનઃ ગાલગાગા/ગાલગાગા/ગાલગાગા/ગાલગા

નામઃ રમલ છંદ માત્રા ૨૬

જિંદગાનીની કહાની વિખરાઈ જાય છે,
તે છતાં યાદો કદી ક્યાં વિસરાઈ જાય છે!

બિરદાવે ખુદને, ને હો બહુ કુશળ માનવી,
પણ વખત આવે, હમેશા ભોળવાઈ જાય છે!

ફૂલ લાવી ગોઠવો મોંઘા, સજાવો કેટલા,
આંગણામાં ઊગતી તુલ્સી, કાં ભુલાઈ જાય છે?

વાદળોની પાર મોતી સા તારલાં ટમટમે,
હેત તોય, ચંદ્રમાં પર ઊભરાઈ જાય છે!!

હાથ આવે ના કદી બાજી, જે હારી દાવમાં,
તોય આશા જીતવાની, શું રખાઈ જાય છે!!

જિંદગીને મોત ક્યાં બંધાય છે મુઠ્ઠી મહીં,
જે પળે જે થાય, એવું જીરવાઈ જાય છે!

શૈલા મુન્શા તા. ૦૯/૧૫/૨૦૧૯

July 24th 2019

જવાય છે!

ધારીએ એવું હરદમ, ક્યાં કોઈનુ થાય છે?
હાથ આવેલ બાજી પળમાં હારી જવાય છે!

વસંત પછી પાનખરનુ આવવું હો નિશ્ચિત,
શ્વાસ અહિં માનવીના અણધાર્યા રોકાય છે!

આરસનો નજારો બન્યો જે તાજમહાલ,
કબર મહીં તો એક માશૂકા ધરબાય છે!

લક્ષ્મણરેખા ચાતરી જ્યાં એક સીતાએ,
આપી અગ્નિપરીક્ષા ધરતીમાં સમાય છે!

હો સાચી ભક્તિને પ્રેમ દિલમાં સદા,
એંઠા બોર શબરીના ત્યાં જ ખવાય છે!

જિંદગીભર કરતાં રહ્યાં અવગણના જેની,
જાતાંજ એમની, પાંપણો કેમ ભિંજાય છે?

ધારીએ એવું હરદમ, ક્યાં કોઈનુ થાય છે?
હાથ આવેલ બાજી પળમાં હારી જવાય છે!

શૈલા મુન્શા તા. ૦૭/૨૪/૨૦૧૯

May 15th 2019

જોઈએ છે !!

ટચલી આંગળીએ ઝીલે, ગોવર્ધનધારી જોઈએ છે,
ડોલાવે ઈમાન વિશ્વામિત્રનુ, મોહિની જોઈએ છે!

માંગતા આપે, એવા તો મળે ભલેને હજારો,
લાખેણા ભામા’શા જેવી દિલદારી જોઈએ છે!

હો ગુમાન સૂરજને આપે ઉજાશ જગને સદા,
રોકવા અંધકાર, દિવડાની રોશની જોઈએ છે!

નથી કરવો જગનો ઉધ્ધાર, બની કોઈ મસીહા,
ઝેર જીવતરના પી શકું એવી ખુમારી જોઈએ છે!

રંગ બદલતી દુનિયામાં જ્યાં સહુ સગાં છે સ્વાર્થના,
બનાવે જીવન ઉન્નત, જણ એવો નિઃસ્વાર્થી જોઈએ છે!

ટચલી આંગળીએ ઝીલે, ગોવર્ધનધારી જોઈએ છે!!

શૈલા મુન્શા તા. ૦૫/૦૧૫/૨૦૧૯

May 4th 2019

વેરાઈ ગયા !!

ગૂંજતી રહી શરણાઈને, સૂર વેરાઈ ગયા.
બોલતી રહી આંખોને, તેજ ઓલવાઈ ગયા!

પથ્થરોની આડમાં જ્યાં ફુટી એક કુંપળ,
અનુપમ નજારા એ કુદરતના, જોવાઈ ગયા!

અડગ રહ્યા જે કુમળા છોડ ઝીલી રવિકિરણો,
મૃદુ સ્પર્શે એ પાન લજામણીના બિડાઈ ગયા!

ભલે ના જોયું પાછા વળી ગોકુળ કદી કૃષ્ણે,
બંસરીના એ સૂર રાધાને હૈયે રેલાઈ રહ્યા!

કવચને કુંડળ દઈ દાનમાં, કર્ણ બન્યો મહાદાની,
જોઈ ગુરૂદક્ષિણા એકલવ્યની, હૈયા ભીંજાઈ ગયા!

ગૂંજતી રહી શરણાઈને, સૂર વેરાઈ ગયા,
બોલતી રહી આંખોને, તેજ ઓલવાઈ ગયા!

શૈલા મુન્શા તા.૦૫/૦૪/૨૦૧૯

April 17th 2019

સમેટાતી રહી!

શ્વાસોની આવજા માં સમેટાતી રહી,
જિંદગી બસ આમ જ ખર્ચાતી રહી!

પહોંચવા શિખરે મુકે દોટ માનવી,
સ્વજનોથી જ વાટ એ કપાતી રહી!

ઝરણા ઝરીને બને છે વહેતી નદી,
એજ જલપ્રપાતે ધરા ચિરાતી રહી!

કોણ સાચું કોણ ખોટું એ તો ઈશ્વર જાણે,
વાત અમથી, ને જગમાં ચર્ચાતી રહી!

કોણ જાણે કેમ મિજલસોમાં નથી મજા,
આંખના પલકારે વાત ગુંથાતી રહી!

શ્વાસોની આવજા માં સમેટાતી રહી,
જિંદગી બસ આમ જ ખર્ચાતી રહી!

શૈલા મુન્શા તા ૦૪/૧૭/૨૦૧૯

September 21st 2018

મિત્ર

મિત્રોની પરિભાષા કદી બદલાતી નથી,
યાદ એ બચપણની કદી જાતી નથી!

સંબંધો સહુ જિંદગીના થાય ભલે ઉપર નીચે,
કરી જે દોસ્તી એકવાર, ભુલાતી નથી!

રેતની એ લકીર નથી, ભુંસાય જે વાયરે,
મિત્રતાની એ ઈમારત કાળ થી એ મિટાતી નથી!

મળ્યા ન મળ્યા રોજ, રહ્યા આઘા ભલે વર્ષોથી,
મળ્યા જે ક્ષણે, એ જ મસ્તી રોકી રોકાતી નથી!

પહોંચ્યા ઉમરના એ મુકામે, કદી સાંપડે એકલતા,
વાતો એ દિલની, મિત્ર વિના કોઈને કહેવાતી નથી!

મિત્રોની પરિભાષા કદી બદલાતી નથી,
યાદ એ બચપણની કદી જાતી નથી!

(સહુ મિત્રોને સમર્પિત)

શૈલા મુન્શા તા.૦૯\૨૧\૨૦૧૮

September 15th 2015

લુંટાય છે!

ઓગસ્ટ ૨૦૧૫ હ્યુસ્ટન ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ ડો. રઈશ મણિયારને આમંત્રી એક જાહેર ગઝલ કાવ્યનો કાર્યક્રમ કર્યો હતો અને ડો. રઈશભાઈએ ગઝલ વર્કશોપ કરી સહુ સાહિત્ય સરિતાના કવિ, લેખકોને ગઝલ લખવાના નિયમો સરળ ભાષામા સમજાવ્યા હતા.

એના પ્રયાસ રૂપે દેવિકાબેનની દોરવણી હેઠળ સરિતાના થોડા મિત્રોએ છંદમા સહિયારી ગઝલ લખવાની પહેલ કરી.

એ દોરવણી અને સમજને કારણે આજે હું મારી પહેલી ગઝલ છંદમા લખી શકી છું.

ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા (ચંદ વિધાન સપ્તક રમલ ૨૬)

દ્રૌપદીની આબરૂ દુઃશાસને લુંટાય છે,

એ પળે જાણે અજાણે શત્રુતા રોપાય છે!

માછલીની એક આંખે તાકવું જો તીર તો,

સાધવા સંધાન તો શું પાર્થએ રોકાય છે?

જીવવું ના જીવવું તો નિયતીને હાથ છે,

જિંદગીની દોડતો ક્યાં કોઇથી થંભાય છે!

શીદ જાવું દૂર તારે ભાંગવા ઈમારતો,

બાણ શબ્દોના કદી ક્યાં કોઇથી ચુકાય છે!

પારખાં ના હોય પ્રેમીના કદીયે પ્રેમમા,

પ્રેમ તો પ્રેમી દિલોમાં વ્હાલથી તોલાય છે.

શૈલા મુન્શા તા ૦૯/૦૧૫/૨૦૧૫

May 31st 2015

ચાહ કોઈ!

જીંદગી ની દાસ્તાં નો ક્યાં પાર કોઈ,

ઘૂંટી ને વેદના ક્યાં નીકળે છે રાગ કોઈ!

વહી જાય છે જનમારો પ્રીત પામતા,

દિલ દહે તો ક્યાં નીકળે છે આગ કોઈ!

રીમીઝીમ મેઘ રીઝવતો ધીખતી ધરા,

રીઝવવા ઉદાસ મન ક્યાં છે માર્ગ કોઈ!

ઘૂઘવતો સમુંદર એ, બને સુનામી કદીક,

ભરેલો ભીતર લાવા ક્યાં બને છે આહ કોઈ!

આપવા જ ઊઠે છે હાથ, બની આશિષ માતના,

કોઈ ચુકવે ના ચુકવે ઋણ, ક્યાં છે ચાહ કોઇ!

શૈલા મુન્શા. તા ૦૫/૨૧/૨૦૧૫

April 17th 2015

લહેરાતી રહી.

પાના કિતાબના ફરતાં રહ્યા,
ને બસ જીંદગી વંચાતી રહી.

કળી એક ઉઘડી જ્યાં બાગમા,
ને ખુશ્બુ વસંતની મહેકાતી રહી.

ગગન ને ગોખ ઊગ્યો તારલો,
ને ચાંદની ચોફેર ફેલાતી રહી.

પ્રગટી ગંગા શંભુની જટા થકી,
ને બની ગંગાસાગર પુજાતી રહી.

સુખ દુઃખના લેખાંજોખા અહીં,
ને જીંદગી આમ લહેરાતી રહી.

શૈલા મુન્શા. તા ૦૪/૧૭/૨૦૧૫

February 28th 2015

કોઈ સાથી નથી!

જામ ભલે ને રહ્યો છલકતો સાકી નો,
બની મસ્ત ઝુમનાર, કોઈ સાથી નથી.

પ્રીત ને બનાવી પ્યાદું, રમતો એ રહ્યો!
માશુકા ના શહર મા એની કોઈ માફી નથી.

મુખવટો ગુમાન નો ઓઢી હસતો રહ્યો!
દિલમા ભરી ઉદાસી, કોઈથી છાની નથી.

આંસુ વહાવવાં વ્યર્થ હવે તો કબર પર,
જીવતાં ખબર કદી કોઇ એ રાખી નથી.

ગુમાવી મોંઘી મિરાત, ક્યાં ખબર એની!
આહ! માશુકાની, ખાલી કદી જાતી નથી.

જામ ભલે ને રહ્યો છલકતો સાકીનો,
બની મસ્ત ઝુમનાર, કોઈ સાથી નથી.

શૈલા મુન્શા. તા ૦૨/૨૨/૨૦૧૫

Next Page »
Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help