September 23rd 2010

ખોવાયો કહાન

ક્યાં રે! ખોવાયો કહાન આજ, ક્યાં રે! ખોવાયો કહાન.
નાથ્યો રે કાલિનાગ તુને, કેમ ન નાથે કાલિનાગ આજ
ફેલાવી સહસ્ત્ર ફેણ સત્તારૂપી, ઓકતા ઝેર ચારેકોર.

ક્યાં રે! ખોવાયો કહાન આજ, ક્યાં રે! ખોવાયો કહાન.

ધાયો તું દ્રુપદીની વહાર, પૂર્યાં તે ચીર ને રાખી લાખેણી લાજ
બન્યા બધિર તારા કાન, ના સુણાતી કોઈ હાક આજ
લુટાતી કાંઇ કેટલીય અબળા કેરી લાજ.

ક્યાં રે! ખોવાયો કહાન, આજ ક્યાં રે! ખોવાયો કહાન

આપી તક તે નવ્વાણુ વાર અંતે હણ્યો શિશુપાળ
કરાવ્યો વધ જરાસંઘ કેરો, કરી મોઘમ ઈશારો ભ્રાત.
કંઈ કેટલાય શિશુપાળ ને જરાસંઘ ફરતાં છૂટ્ટા સાંઢ આજ

ક્યાં રે! સંતાયો કહાન આજ, ક્યાં રે! સંતાયો કહાન.

બનીને સારથી અર્જુન કેરો દીધો મહાઉપદેશ,
કર્મ કર, ફળની ન તુ રાખ આશ
ન કંપ્યા હાથ અર્જુન કેરા, છેદતાં મસ્તક સ્વજન કેરા તમામ

સગાં સ્વજનનો શંભુમેળો, કરીને લોકશાહી નુ તાપણુ
પકવતાં ખુદની ખીચડી આજ, જનકલ્યાણનુ થવું હોય તે થાય
ક્યાં રે! છુપાયો કહાન આજ ક્યાં રે! છુપાયો કહાન.

સદા સુણી તે હાક ભક્તોની, ભાંગી તે ભીડ ભક્તોની
કહેવાયો તું સંભવામિ યુગે યુગે, રક્ષક સહુ પ્રિયજનનો.
ક્યારે થાશે સંભવ ને ક્યારે ધાશે વહારે, વાટ જુએ આપ્તજન

ક્યાં રે! ખોવાયો કહાન આજ, ક્યાં રે! ખોવાયો કહાન.

શૈલા મુન્શા.

Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help