વિચાર લહેરી

વડલાની છાંય પ્રેમ ઢોળે સહુ પર,
ન માગે કશું, ન રાખે ભેદભાવ.

પિતા ઘરની છત, આધાર સહુનો,
વરસાવે અણદીઠો પ્રેમ જીગરનો.

કરી લાડ ઝુલાવે સહુને
ધાક તોયે લાગતી સહુને.

શીખ એમની હરદમ રહે સ્મરણમાં,
જીવન આપે પડકાર હર ક્ષણમાં.

યુવાની આવતા આવશે સમસ્યા ઘણીએ,
યાદ રહે તરવું હરદમ સામા વહેણે.

પિતા તમ શીખ પ્રેરે બળ જીવનમાં,
આગવું અસ્તિત્વ પ્રગટાવે મુજમાં.

સમયના ઓવારે પાત્રો બદલાય છે,
મા બને દીકરીને દીકરી મા બની જાય છે.

પિતા ભલે રહેતા પિતા, પણ દીકરો;
ખબર નહિ ક્યારે મિત્ર બની જાય છે.

હસતી રમતી બહેનોનો વીરો,
સમય આવે રક્ષક બની જાય છે.

વારસો પિતાનો સંભાળતો દીકરો,
બાપથી સવાયો બનતો દીકરો.

અપાવે ગૌરવ પિતાને, ઉજાળતો નામ પિતાનું;
લાખેણા સંતાન જીવન સફળ બનાવે પિતાનું.

શૈલા મુન્શા તા. ૨૨/૦૬/૨૦૨૬
(ફાધર્સ ડે)
www.smunshaw.wordpress.com