December 16th 2012

તહેવાર

લાવે ખુશાલી હર ચહેરા પર
તહેવારો ની દુનિયા નિરાળી.

ઊડે પતંગ,ને ઊંધિયા મઠાનુ જમણ
તહેવારો ની દુનિયા નિરાળી.

નવેલી દુલ્હન રમે રંગ ગુલાલ
તહેવારો ની દુનિયા નિરાળી.

ભાઈને કલાઈ રક્ષા, થાય જતન બેનીના
તહેવારો ની દુનિયા નિરાળી.

ઘર ઘર પ્રગટે દિવડા, નવ વર્ષનું સ્વાગત
તહેવારો ની દુનિયા નિરાળી.

જીવન ઝગમગે સહુનુ, થાય જન કલ્યાણ,
તહેવારો ની દુનિયા નિરાળી.

શૈલા મુન્શા. તા. ૧૧/૧૮/૨૦૧૨

September 24th 2012

સમી સાંજે

વડલાની ડાળે બેઠા પોપટ ને પોપટી સમી સાંજે
દિનભરની ઉડાણનો ઉતારતા એ થાક સમી સાંજે

વાગોળતા એ વીત્યો દિન કેવો આજ
ને વળી વિતશે દિન કેવો કાલ,
કાલની તો કોને ખબર ભાઈ?
વીતી ઘડી આજની રળિયામણી ભાઈ.

મહેર મોટી કુદરતની એ પંખીડા પર ભાઈ,
કેવી વહેતી સરલ ને સહજ જીંદગાની
ન ઝાઝી તૃષા ન ભુખ, કલ્લોલતા ભરીને,
ઊંચી ઉડાણ ગગન ભણી વહેતા સમીર સંગ.

ઝુલતા હિંચકાની કોર બેઠા એ દંપતિ સમી સાંજે
જીંદગાની ની સફરનો ઉતારતા થાક સમી સાંજે.

વાયા વર્ષોના વહાણા, વાગોળતા એ યાદ ખટમધુરી
હતા એ દિવસો યૌવનના તરવરાટથી ભરેલા
હતી હામ હૈયે, ઝીલી લેવા પડકાર સહુ આફતોનો
મિલાવી હાથમાં હાથ,બસ વધ્યા આગળ સફરમાં.

જીવન વહીખાતાનો માંડ્યો હિસાબ આજ અચાનક
સુખ દુઃખમાં પણ ન ચૂક્યા ફરજ કદી માત-પિતાની
ને દીધા સંસ્કાર, કેળવણી બાળકોને જીવવા સંસાર સાગરે
થયો આત્મ સંતોષ, ખરા ઉતર્યાં એ બાળુડાં દિપાવી નામ.

બસ આથી વધુ શું જોઈએ પ્રભુ, અમ જીવનમાં આજ,
રહે સાથ અમારો સદા આમ પુરક બની જીવનની સમી સાંજે.

( બસ આમ જ જીવન ની સફર મા હમેશ એકબીજાનો સાથ રહે એજ શુભેચ્છા સહિત)

સપ્રેમ,

શૈલા પ્રશાન્ત મુન્શા. તા. ૦૪/૦૨/૨૦૧૨

Posted in: કાવ્યો Edit This

September 24th 2012

સુગુણમાસી

મા મર જો પણ માસી નહિ,
કહેવત બની એ સાચી.
ગુમાવી મા અમે ભાઈ બહેનોએ,
પણ માસી બની અમારી મા.

મા-સી એટલે મા જેવી પણ,
સુગુણમાસી બની મા જ અમારી.
સાચવ્યાં અમને બસ પ્રેમ જતન થી,
ન સાલવા દીધી ખોટ મા તણી કદી.

પ્રભુ ને કરૂં પ્રાર્થના આજ જન્મદિને,
માસી અમારી રહે સદા સ્વસ્થ નિરોગી,
વહે આશીર્વાદ અને પ્રેમભર્યો હસ્ત
સદા અમ સહુ ભાઈ બહેનો પર.

શૈલા-પારૂલ-સ્નેહલ તા. ૨૨ જુલાઈ ૨૦૧૨.

May 7th 2012

જાય છે

જીવન રહે સદા વહેતું,કોઈ આવે ને કોઈ જાય છે.
ખીલ્યું તે કરમાય,ને આદિ તેનો અંત આવી જાય છે.

જ્યાં ધીખતી ધરા ચાતક જેમ તરસે એક બુંદ પાણી,
ત્યાં પ્રચંડ જલપ્રપાતે અખૂટ પાણી વહેતા જાય છે.

ધારી નહોતી જીવન મહી એકલતા આમ ઘેરાઈ જાશે,
સહુ પોતાના તોય, ન જાણે ક્યારે પારકાં બની જાય છે.

સુખ ને દુઃખ, ચડતી ને પડતી ક્રમ આ જીવનનો,
એક આશા અમર ને આશરે જીવન વહી જાય છે.

શૈલા મુન્શા. તા. ૦૫/૦૭/૨૦૧૨

April 10th 2012

એકાંતે આવી તારી યાદ સજન

રૂપલે મઢી આ રાત, વિણ સાજન ઘોર અંધાર
એકાંતે આવી તારી યાદ સજન.

સજી શોળ શણગાર, ભરી નયનોમા પ્યાર,
એકાંતે આવી તારી યાદ સજન.

કેવો કઠોર પ્રભુ, પિયુ સામે ને તોય ચુપચાપ
એકાંતે આવી તારી યાદ સજન.

ગળી ગયો કાળ મુજ પ્રિતમ, નહિ દર્શન ની કોઈ આશ
એકાંતે આવી તારી યાદ સજન.

મિંચાય નયન ને,બસ એક છબી અંતર મહીં આજ,
એકાંતે આવી તારી યાદ સજન.

શૈલા મુન્શા. તા૦૩/૨૪/૨૦૧૨

February 15th 2012

મંડાય

પાંપણ ઝુકે ન ઝુકે ત્યાં તીર સંધાય ને,
હોઠ ખુલે ન ખુલે ત્યાં ગોઠડી મંડાય.

નયણે નીંદરે ઘેરાય ના ઘેરાય ને
શમણાં ની મધુરી મહેફીલ મંડાય.

કળી એક ખીલે ન ખીલે ઉપવને ને,
ભીની એ સુગંધનો મહેરામણ મંડાય.

બંસરી નો સુર ક્યાંક બજે ન બજે ને,
ગોપી સંગ કાના નો રાસડો મંડાય.

કૃષ્ણ પ્રિતમની પ્રીતનું શમણું સર્જાય ને,
મથુરા ને મારગ ઘેલી રાધાની નજરૂં મંડાય.

શૈલા મુન્શા. તા. ૦૨/૧૫/૨૦૧૨

January 20th 2012

પતંગ

લાલ પીળી ને વાદળી
ઈંન્દ્રધનુ ના રંગે સોહાતી
જાય લહેરાતી વાદળો સંગ
પતંગ મારી ઊંચે ને ઊંચે.

કદી મરડાતી ડાબે ને જમણે
કદી હોય ઉપર ને કદી નીચે
રંગો ની આભા ભરી ગગને
પતંગ મારી ઊંચે ને ઊંચે.

ઉન્નત મસ્તકે હોડ હવા સંગ
તોય ડોર મજબુત ધરા પર
ઝુમતી પટરાણી અંબર પર
પતંગ મારી ઊંચે ને ઊંચે.

જીવન મારૂં વહે પતંગ સમ
સુખ દુઃખ રહે નીચે કે ઉપર
આત્મબળ ને સ્વમાન સદૈવ
ઉજાળે જીવન-જ્યોત ઊંચે.

શૈલા મુન્શા. તા ૦૧/૨૦/૨૦૧૨

January 4th 2012

અંતર

અંતર ન રહે સ્વજનો થી
કદી ય અંતર થી.
ભલે વસે સૌ જોજનો દુર,
તોય કદી ના અંતર, અંતર થી.

કદી કો સાવ નજદીક ને
પુરાય ના અંતર કદી,
ભલે નજરો થી ઓઝલ
છલકાય જાય અંતર કદી.

રહી જાય રાત અધુરી,
ને રહી જાય વાત અધુરી.
રોક્યું રોકાય ના જો હૈયું,
તો વહી જાય વાત અંતર થી.

વહેતી નદી ના કિનારા બે,
રહે સામ સામે તોય અંતર,
જો હો ચાહત, ને બસ વિશ્વાસ
એક પુલ મિટાવે એ અંતર.

અંતર ન રહે સ્વજનો થી
કદી ય અંતર થી,
એક જ્યોત ઝગમગે
શ્ર્ધ્ધા ને પ્રેમ ની અંતર થી.

શૈલા મુન્શા. તા ૦૧/૦૪/૨૦૧૨

December 14th 2011

વીતેલાં વર્ષો

વીતેલાં વર્ષો યાદો નો થાળ ભરી જાય
રહી જે પળ બાકી, હિસાબ આપી જાય.

વર્ષોની બાદબાકી ને જીવન નો ગુણાકાર
બસ એક પળ, મસ્તીનો ખુમાર આપી જાય.

વર્ષ એક ઉમેરાય, ને જીવન ઘટતું જાય
દેખાય હાથવેંત મા, ને તાળી આપી જાય.

અમાસ સમ અંધકારમાં વલોવાતી જીંદગીને
નીતારી હળાહળ ખુદ, અમૃત કુંભ આપી જાય.

નફા તોટાનો હિસાબ મંડાય માનવી ના વહીખાતામાં
કરેલાં સત્કર્મો, મરણ બાદ પણ નામના આપી જાય.

શૈલા મુન્શા. તા. ૧૨/૧૪/૨૦૧૧

November 7th 2011

મંઝિલ

રેખા હથેળીની બદલતી નથી કોઇ મંઝિલ,
ના હો હથેળી તોય બસ સલામત મંઝિલ.

સડક લાંબી યા ટુંકી, પહોંચે ના કદી મંઝિલ,
અડગ વિશ્વાસને દડમજલ, પહોંચાડે મંઝિલ.

આશ હૈયે ફુલની,ને ચુભ્યા કાંટા ન દિશે મંઝિલ,
જખમ એ વેદના ના, પહોંચાડશે જરૂર મંઝિલ.

ધુળ કચરાતી પગ તળે, નહિ કોઈ મંઝિલ
બની કોડિયું પાથરે ઉજાશ, પામે નિજ મંઝિલ.

ઓ માનવી!
ન બેસ ભરોસે નસીબને, ખુદ બનાવ મંઝિલ,
હામ બસ એવી, ખુદ ઢુંઢતી આવે તુજને મંઝિલ.

શૈલા મુન્શા. તા ૧૧/૭/૧૧

« Previous PageNext Page »
Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help