July 1st 2010

વરસાદી આ મોસમમાં, ચાલ વરસતા જઈએ,
ને ભીની એ મોસમ સંગ, ચાલને ભીંજાતા જઈએ.
ટહુક્યો એ મોરલોને વરસી રે હેલી,
મોરલાના ટહુકારે, ચાલને ટહુકતા જઈએ.
નીતરતું એ નીર, નેવાની ધારે ધારે,
ટપકંતા એ ટીપે ટીપે, ચાલને ટપકતાં જઈએ.
કાનો રમતો ગેડીદડે,ચમકંતી વીજ સંગ,
વીજળીના ચમકારે,ચાલને ચમકતા જઈએ.
ધરતી નભ બન્યા એકાકાર,ગરજંતા એ મેઘ-મલ્હારે,
સખા થઈ એકાકાર બસ તુંને હું આ વરસાદી મોસમે,
ચાલને મનભર વરસતા જઈએ!
શૈલા મુન્શા. તા૦૭/૦૪/૨૦૧૦
June 19th 2010
પૃથ્વી કરતી પરિભ્રમણ સૂર્યની આસપાસ,
ને વળી કરતો ચંદ્ર પરિભ્રમણ પૃથ્વીની આસપાસ.
બાળ કરતું પરિભ્રમણ માની આસપાસ,
ને વળી ભમરો કરતો પરિભ્રમણ ફૂલની આસપાસ.
કરતી નાર પરિભ્રમણ વડલાની આસપાસ,
હરએક પરિભ્રમણે માંગતી દીર્ઘાઆયુ પતિને કાજ.
નીસર્યા કાર્તિકેય ને ગણેશ પરિભ્રમણે,
બન્યા આદિદેવ ગણેશ,
કરીને પરિભ્રમણ માતપિતાની આસપાસ.
ચીંધ્યો માર્ગ સહજ પ્રભુએ, ચૂંટીને પ્રતિનીધિ માબાપને
ભલે ન દિશે ઈશ્વર ચોપાસ, ઠારીને હૈયા માબાપના,
થશે ઉન્નત જીવન, જાણે પરિભ્રમણ ઈશ્વરની આસપાસ.
શૈલા મુન્શા તા. ૬/૧૯/૨૦૧૦
June 3rd 2010
દરિયા વચ્ચે તરસ પ્યાસની,
હોય પાણી ચોપાસ તોય
ના બુઝાય તરસ પ્યાસની.
રણ વચાળે દોટ મુકતો માનવી,
નીર એ તો ઝાંઝવાના
ના બુઝાય તરસ પ્યાસની.
ભર્યા અખૂટ ભંડાર,
તોય આ પામુ ને તે પામુ
ના બુઝાય તરસ લાલસાની.
મરણની ક્ષણ ન થાય એક પળ આઘીપાછી,
પહેરી અમરત્વ નો પટ્ટો
ના બુઝાય તરસ જીજીવિષાની.
રે માનવી ક્યારે ખુલશે આંખ!
પ્રભુએ દીધી જીંદગાની
બુઝાવી લે પ્યાસ કરીને જગભલાઈ.
શૈલા મુન્શા. તા. ૦૬/૦૨/૨૦૧૦
April 30th 2010
હૈયા મહી ઉદાસીને હોઠ મલકે,
કદી ગરજતું મન, અને હોઠ સિવાય
એમ પણ બને.
દિશાની કોઈ સુઝ નહિને, નીકળી પડે જણ
ખોવાય ભીડ મહી, અણજાણ રસ્તે
એમ પણ બને
ખાલી હતી જીંદગી, મળી મિરાત દોસ્તીની,
પુરાયો અવકાશને, રંગત જીંદગાની
એમ પણ બને
ગરજતા વાદળ ને વીજલીસોટા
નીતરતું આકાશ ભર વૈશાખે
વૈશાખમાં અષાઢ
એમ પણ બને.
શૈલા મુન્શા તા.૪/૩૦/૨૦૧૦
April 8th 2010
નાનકડી પરી આવી અમ જીવનમા
ને પ્રેમ ની પરિભાષા બદલાઈ ગઈ
દિકરી બની મા ને હું બની નાની
સમજાયો અર્થ આજ,
મુડી કરતાં વહાલું વ્યાજ
નાનાજી ના હરખ નો નહિ પાર.
દાદા રચે કવિતા પર કવિતા આજ
દાદી થાય હરખઘેલા લઈ ઈશાની હાથ.
પપ્પા ના આંખની એ તારલી
રૂપે ને રંગે પ્રતિકૃતિ બાપની.
બેનીનો ભાઇ તો બન્યો મામો લાડકડી ભાણીનો
ને મામીને હૈયે ઉમંગ અતિ, બસ ક્યારે ઝુલાવુ ઈશાની મુજ હાથ.
કાકા કાકી ને ફોઇ ફુઆ સહુની એ લાડકી
ભાઈ બહેનો મા સહુથી એ નાની ને સહુની એ વહાલી
નાનકડી પરી આવી અમ જીવનમા
ને પ્રેમની પરિભાષા બદલાઈ ગઈ.
શૈલા મુન્શા તા. ૦૪/૦૬/૨૦૧૦
March 29th 2010
ઊજાણી ભાઈ ઊજાણી
મોજમજા ને મસ્તીની ઊજાણી
હરિયાળા ઉપવનમા ફરવાની ઊજાણી
ને લહેજતદાર ખાનપાનની ઊજાણી
અંતકડી ને ખોખોની ઊજાણી
ને મધુર ગીતોના ગુંજારવની ઊજાણી
ગરમાગરમ ચા ને ફાફડાની ઊજાણી
ભાઇ ટોળટીખળ ને ગપ્પાની ઊજાણી
લહેરાતી વસંતના વધામણાની ઊજાણી
ને જતી પાનખરના વિદાયની ઊજાણી
દીપભાઈ ના છોલેપૂરીની ઊજાણી
ને બહેનોને આરામની ઊજાણી
મિત્રો ની સંગત વિણ ફિક્કી ઊજાણી
હોય જો સાથ મિત્રોનો બસ રંગત ઊજાણી
ઊજાણી ભાઈ ઊજાણી
મોજમજા ને મસ્તીની ઊજાણી.
શૈલા મુન્શા તા.૦૩/૨૮/૨૦૧૦
February 15th 2010

પરદેશી તું આવે કે ના આવે,
વાટ જોઉં હું તારી.
વરસતી આ વરસાદી સાંજે,
વાટ જોઉં હું તારી.
ઊગતા સૂરજની સાખે,
વાટ જોઉં હું તારી.
નિસર્યો મથુરાને પંથ,
ન જોયું પાછું ફરીને એકવાર.
કાના તું આવે કે ના આવે,
વાટ જોઉં હું તારી.
કર્યો ઉધ્ધાર મથુરાજનનો,
કરીને વધ કંસ કેરો
છાયો ઉલ્લાસ સર્વ જનમાં,
ધાયો તું પૂરવા ચીર,
બસ એક પુકારે દ્રૌપદીના.
બન્યો સારથિ અર્જુન કેરો,
કર્યો જયજયકાર ધર્મ કેરો.
સહુની ભાંગતા ભીડ,
ભુલી ગયો તું જુએ કોઈ તારી વાટ;
ગોકુળને ગામ.
સુણ્યા સહુ સાદ,
ના સુણાયો એક આર્તનાદ.
કાના તું આવે કે ના આવે,
વાટ જોઉં હું તારી
પરદેશી તું આવે કે ના આવે.
વાટ જોઉં હું સદા તારી!
(એક ગોપી નો સાદ)
શબ્દ સ્પર્ધામાં પરદેશી શબ્દ પર ત્વરિત રચાયેલી બે પંક્તિનું મુખડું કાવ્ય રૂપે સર્જાયું.
શૈલા મુન્શા.
www.smunsghaw.wordpress.com
November 9th 2009
હૈયાની ઉદાસી મહીં પણ,
હોય જો સાથ સ્વજન કેરો,
જગતનિયંતા એથી વધુ ન હોય,
આભાર તુજ કૃપા તણો.
મિંચાતી આંખલડી રાત્રિના અંધકાર મહીં,
ને રવિ કિરણો સંગ ખુલતી સ્વસ્થ તનમને,
એથી વધુ ન હોય જગતનિયંતા,
આભાર તુજ કૃપા તણો.
વૃક્ષ ઝુકાવી ડાળ આપે ફળ સહુને મધુરા,
વહેતો સમીર ભરતો તાજગી રોમેરોમ;
વહેતી નદી ન બાંધે કોઈ પાળ
સહુને પ્યાસ બુઝાવવાનો સમાન અધિકાર.
કુદરત કેરા શબ્દકોશમાં
બસ આપ આપ ને આપ;
ન કોઈ આશ ન કોઈ અપેક્ષા.
ન જાણે એક માનવી અટવાય
વ્યર્થ શબ્દ કેરી માયાજાળમાં,
ફક્ત બોલવાથી આભાર, નવ કોઈ અર્થ સરે.
નીકળે હૈયાના ઉંડાણથીને વર્તને,
એજ સાચો આભાર.
શૈલા મુન્શા તા.૧૧/૦૮/૨૦૦૯
November 9th 2009

દિલમાં હોય ઉમંગ તો હમેશ દિવાળી,
હોય કાજળ કાળી રાત અમાસની
તોય દિવાળી
દીવડે દીવડે ઝગમગ દિવાળી
હૈયે ઉમટે ઉલ્લાસ દિવાળી
આંગણું અજવાળે નવલા રંગે
રંગોળીની ભાત દિવાળી
બાળુડા હરખાય ઝાલી ફુલઝારી
આતશબાજીનો ધમકાર દિવાળી
પકવાનોની સોડમ દિવાળી
ગૃહીણી ના હૈયે આનંદ દિવાળી
મહેમાનોનુ સ્વાગત દિવાળી
નવા વર્ષની શુભકામના દિવાળી
બસ આશ સૌ હૈયે એટલી
નવું વરસ લાવે સુખશાંતિ દિવાળી.
શૈલા મુન્શા તા.૧૧/૦૮/૨૦૦૯
July 20th 2009
ગોરંભાતું ગગન ગાજતું ને,
સનસન વીજ સબાકા.
ઘનઘોર વાદળની ગર્જન
જાણે ધ્રબુકતાં ઢોલ નગારા
ઝીંકાતો મેહુલિયો સાંબેલાધાર
કરતો ધરા ને ગગન એકાકાર
પાણીની રેલમછેર ચારેકોર ને
છબછબિયાં કરતા નંદકિશોર
વિમાસે ગોરી નીરખી ને હેલી
થાય અધીરા નયન, મળવાને ઘેલી.
કેમ થાશે પૂરા ઓરતા,
ક્યારે મળશે પ્રીતમ અનેરા?
સાગરની ભરતી ઉભરાય એના હૈયે
ઘેરાયો ઉન્માદ એના અંગેઅંગે.
હૈયાના ઉમટ્યા પુર તોડીને કાંઠા બેફામ
આશ હ્રદયે, ભેટશે સુકાની થામીને તોફાન
લઈ હલેસાં હાથમા કરશું જીવનનૈયા પાર
થઈ પ્રેમસમાધિમાં મગન છેડશું રાગ મલ્હાર.
શૈલા મુન્શા તા.૭/૧૮/૨૦૦૯