રમત ખિસકોલીની!
પડે સવારને લોક કરે ચિંતા કાલની,
ને પેલી ખિસકોલી બેઠી એ ડાળી વૃક્ષની;
ખાય કેવી મજેથી કતર કતર ઠળીયું,
ગુમાન એવું, જાણે સ્વર્ગ સુખ મળીયું.
જોયું જ્યા મેં સામે એની,
પૂંછડી થઈ ગઈ ટટ્ટાર જેની;
જાણે પડ્યો સ્વાદમાં ભંગ,
બદલાયો ચહેરાનો રંગ!
તતડાવી ડોળા નજર જોરદાર,
કોણ છે બીજું ખલેલ કરનાર?
વટથી કર્યું સ્થાન ગ્રહણ એવું
સમજી મુજને કોઈ તુચ્છ જંતુ!
રમત હશે આ ખિસકોલીની રોજ,
આજ મળી મુજને એવી મોજ,
ભુલીને ચિંતા સહુ કાલની,
માણી મસ્તી બસ આજની.
મળી જે પળ નિંરાતની,
સંગત મારીને ખિસકોલીની;
નિર્દોષ આનંદને નવ વર્ષનું પ્રભાત,
જીવંત રહે આ બાળપણ દિન રાત.
શૈલા મુન્શા તા ૦૨/૦૧/૨૦૨૬
