માનવતાનો જય?
આગ ઓકતો સૂરજ, ધીખતી ધરતી,
વૃક્ષો થયા નષ્ટ, ચીખતી વસતી.
જંગલો સિમેન્ટના ફૂટ્યાં કાળ જેવા,
નોંધારા બન્યા પશુ પક્ષી આશરો લેવા.
ઊકળતો લાવા તો જાય ઠરી, લીલીછમ્મ ધરતી કરી;
અગનગોળો વરસાવે આગ દિનરાત એક કરી.
ગુમાન માનવીનું સર્જે અણુબોમ્બ વિનાશકારી,
લાવશે પ્રલય બની બીજું હિરોશીમા નાગાશાકી.
જળ ત્યાં સ્થળ, સ્થળ ત્યાં જળ સર્જાયું મહાભારત;
વિનાશકાળે વિપરીત બુધ્ધિ, સર્જાશે બીજું મહાયુધ્ધ.
અવતાર લેશે ક્રુષ્ણ ફરી, કોણ જાણે?
થાશે માનવતાનો જય ફરી, કોણ જાણે?
થાશે માનવતાનો જય ફરી, કોણ જાણે?
શૈલા મુન્શા. તા. ૨૨/૦૫/૨૦૨૬
