April 17th 2019

સમેટાતી રહી!

શ્વાસોની આવજા માં સમેટાતી રહી,
જિંદગી બસ આમ જ ખર્ચાતી રહી!

પહોંચવા શિખરે મુકે દોટ માનવી,
સ્વજનોથી જ વાટ એ કપાતી રહી!

ઝરણા ઝરીને બને છે વહેતી નદી,
એજ જલપ્રપાતે ધરા ચિરાતી રહી!

કોણ સાચું કોણ ખોટું એ તો ઈશ્વર જાણે,
વાત અમથી, ને જગમાં ચર્ચાતી રહી!

કોણ જાણે કેમ મિજલસોમાં નથી મજા,
આંખના પલકારે વાત ગુંથાતી રહી!

શ્વાસોની આવજા માં સમેટાતી રહી,
જિંદગી બસ આમ જ ખર્ચાતી રહી!

શૈલા મુન્શા તા ૦૪/૧૭/૨૦૧૯

4 Comments »

  1. Very nice poem Shailaben.

    Comment by રાજેશ પટેલ — April 21, 2019 @ 3:13 pm

  2. પડ્યો છે આ પડઘો શબદ આપનાનો,
    જિંદગી બસ આમ જ ખર્ચાતી રૈ….

    Comment by સુરેશ જાની — April 21, 2019 @ 3:16 pm

  3. ખુબ ખુબ સરસ કાવ્ય.ઉત્તમ કવિયેત્રી છો આપ.

    Comment by નવીન બેંકર — April 21, 2019 @ 3:18 pm

  4. Dear Shailaben,
    It’s very good poem. I enjoyed reading it.
    Thanks for sharing it.

    Comment by Kamala Gudka — April 21, 2019 @ 3:20 pm

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment

Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help