દરિયો તો દરિયો જ છે,
હોય ભલેને ગેલવેસ્ટન કે
પછી મરીન ડ્રાઈવનો કિનારો.
ઊભીતી ઝબોળી પગ પાણીમા
લઈ હાથ હાથમાં પ્રીતમનો
હતી રળિયામણી સંધ્યા પણ,
સૂરજ હજી ચમકતો આકાશે.
દરિયો એ હુસ્ટન ગેલવેસ્ટન નો
ને દિવસ ઉનાળા ના લાંબા
બચવા અસહ્ય ગરમીથી
કરતાં છબછબિયાં સહુ પાણીમા.
યાદ અપાવે એ દરિયાની પાળી
મુજને મરીનડ્રાઈવની પાળી,
વિતાવી કંઈ કેટલીય સાંજ
જ્યાં સપનો ની મહેલાત રચી.
નહોતી કલ્પના હોઈશ દરિયાની પેલેપાર કદી,
બસ હૈયે ખુશી એટલી જ
સાથ હતો પ્રીતમનો ત્યારે પણ
ને સાથ છે પ્રીતમનો આજે પણ.
તાજેતરમા ગેલવેસ્ટન ના દરિયા કિનારે ગાળેલી
સાંજ સમયે સ્ફુરેલું કાવ્ય.
શૈલા મુન્શા- ૭/૫/૨૦૦૯