ગૃહલક્ષ્મી બની દીકરી
દીકરો ભલેને હોય ડહાપણનો દરિયો,
પણ દીકરી તો વહાલનો દરિયો.
નાનકડી નમણી એ આંખો મટકાવતી
ને ગુલાબી ગાલો પર સ્મિત મધુરું રેલાવતી.
પગલી એ નાનકડી પાડતી
ને હૈયા એ સૌના રણઝાવતી.
ટહુકો મધુરો એનો ગુંજતો
ને ભરતો ઉલ્લાસ ખુણે ખુણે.
વહ્યા વર્ષો બની દીકરી
ગૃહલક્ષ્મી નિજ ગૃહ તણી
કરી અવકાશ અમ હૃદયમાં.
અજબ ખેલ કુદરત તણો
લીધું તે આપ્યું નવા રુપે.
પુરાયો અવકાશ,
પામી તુજને હે દીકરી
અમ ગૃહ તણી લક્ષ્મી રુપે.
બસ આશિષ એટલીજ અમ હૈયા તણી
મહેકી રહે જીંદગાની સદા તમારી.
સમર્પિત સહુ ગૃહલક્ષ્મીને જે દીકરી રૂપે ઘરમાં આવે છે.
શૈલા મુન્શા ૯/૨૦/૨૦૦૮
